บทที่ 121: ยัยคนตาตื้น เห็นของดีหน่อยก็อยากได้แล้ว

พี่สะใภ้รอง หยูเสี่ยวเหม่ยส่ายหน้า

"ฉันไม่ไปค่ะ ฉันทำงานที่หน่วยงานนี้สบายดี แถมสะดวกดูแลลูกด้วย"

"ถ้าไปที่โรงงานเลี้ยงไก่ของรัฐบาล ต่อให้ไม่ไกลมากก็ยังไม่สะดวกเท่าอยู่บ้านเราหรอกค่ะ อีกอย่างตอนนี้บ้านเรามีแต้มงานพิเศษสองอย่าง ฉันคำนวณดูแล้ว ปีนี้น่าจะไม่ต่างจากเงินเดือนเท่าไหร่เลยนะ"

ซูเหวินเลี่ยได้ยินดังนั้นก็มองซูเหวินเฉินทันที "นายก็ได้ยินแล้วนี่ สะใภ้นายกำลังจะคลอดแล้ว ไปทำงานที่นายนั่นมันไม่สะดวกเลยนะเวลาต้องให้นมลูก"

"ดังนั้นโควตางานนี้ไม่จำเป็นต้องให้เราจริงๆ นะ"