บทที่ 125: คิดได้แค่นี้ยังจะมาเรียนแบบฉันอีก! แย่แล้ว หมดหวังแล้ว!

ที่ทำการหน่วยงาน หลี่กั๋วต้งเมื่อได้รับข่าวก็มองซูเหวินเฉินด้วยความเสียดาย

"โรงงานเลี้ยงไก่ของพวกนายอุดหนุนวันละหนึ่งชั่งเลยเหรอ? เรื่องดีๆ แบบนี้ทำไมนายถึงไปให้หน่วยงานซวงโก่วล่ะ?"

"หน่วยงานของเราเองก็จัดการได้หมดแหละ ไม่ใช่แค่ยี่สิบคนเหรอ? แม้แต่สามสิบคนหน่วยงานของเราก็สามารถจัดหามาได้" หลี่กั๋วต้งพูดกับซูเหวินเฉินด้วยสีหน้าเสียดาย

ซูเหวินเฉินกลอกตา "ลุงกั๋วต้ง พวกท่านจะไปเฝ้ากลางคืนหมด แล้วกลางวันจะไม่ทำงานทำการกันแล้วใช่ไหม! อีกอย่างโรงงานไก่ของรัฐบาลแห่งนี้ก็ตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างสองหน่วยงาน ผมเป็นผู้จัดการฟาร์มก็ไม่สามารถดูแลแค่หน่วยงานของเราเองได้หรอกนะครับ!"

หลี่กั๋วต้งเลิกคิ้ว แล้วพูดอย่างไม่เกรงใจ "ดูแลแค่หน่วยงานของเราเองแล้วไง? หน่วยงานซวงโก่วไม่เคยช่วยอะไรเลย ยังอยากจะได้ผลประโยชน์อีกเหรอไง ควรจะดูแลแค่ของเราเองเท่านั้นแหละ"