บทที่ 164: ชื่อที่ฉันตั้งมันดีกว่าตั้งเยอะ ฟังแค่ชื่อก็รู้ว่าทำงานเก่ง!

ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังคุยกัน พ่อซูก็เดินเข้ามา มองดูบรรยากาศที่คึกคักตรงหน้าแล้วก็พูดกับซูเหวินเฉินด้วยความรู้สึกซาบซึ้ง

“เป็นเวลาหลายปีแล้วนะที่หมู่บ้านของเราไม่มีบรรยากาศที่คึกคักแบบนี้เลย!”

ซูเหวินเฉินมองพ่อซู “พ่อครับ นี่เป็นเพราะพ่อเป็นหัวหน้าหมู่บ้านที่ดีครับ!”

พอได้ยินแบบนี้ พ่อซูก็มองซูเหวินเฉินตาขวาง แล้วก็พูดอย่างเย่อหยิ่งว่า “ฉันไม่จำเป็นต้องให้แกเอาความดีมาให้ฉัน! ความดีของแกก็คือของแก ฉันไม่สนใจหรอก!”

“ฟาร์มไก่เป็นความคิดของแก และแกก็เป็นคนลงมือสร้างมันเอง ชาวบ้านในหมู่บ้านของเราก็จะจดจำบุญคุณของแกไว้!”