บทที่ 172: "ผมจะยักยอกได้ยังไง แค่เปลือกไข่ผมยังไม่เคยเห็นเลย"

หลังจากใช้เวลาช่วงกลางคืนไปอย่างคุ้มค่า

เช้าวันต่อมา ซูเหวินเฉินก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า เขานั่งรถแทรกเตอร์ของหมู่บ้านที่มาส่งผักเข้าเมืองมาถึงอำเภอหลานอย่างรวดเร็ว

ที่ว่าการเมือง ในห้องทำงานของเลขาธิการ เลขาฯ หลี่มองจดหมายสองฉบับที่ซูเหวินเฉินเอามาให้ ใบหน้าของเขาเริ่มคล้ำขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่มองไปที่ซ่งผิงเหวินที่ยืนอยู่อีกด้านหนึ่ง สายตาของเขาก็ไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย

พออ่านจบ เขาก็วางจดหมายลงบนโต๊ะ แล้วมองซ่งผิงเหวินอย่างโกรธเคือง

"มันช่างกล้าบ้าบิ่นนัก!"