บทที่ 205: นายไม่ใช่คนนั้นเหรอ...เอ่อ...คนนั้นไง!

ท่ามกลางแสงสนธยา รถบรรทุกดัดแปลงคันหนึ่งกำลังวิ่งไปบนถนนลูกรังที่เต็มไปด้วยหลุมบ่อ ในห้องโดยสารยังมีคราบมูลหมูที่แห้งกรังหลงเหลืออยู่ แม้จะทำความสะอาดแล้ว แต่กลิ่นก็ยังคงแรงอยู่ดี

ซูเหวินเฉินห่อตัวอยู่ในเสื้อคลุมทหารที่เต็มไปด้วยคราบสกปรก มองไปที่ป้ายไม้สีซีดจาง “ฟาร์มก้าวหน้า” ที่อยู่ไกลออกไปนอกกระจกหน้ารถ ในที่สุดหลังจากผ่านมาครึ่งเดือน เขาก็มาถึงจุดหมายเสียที

สำหรับซูเหวินเฉินแล้วมันเหมือนกับผ่านไปนานแสนนาน ครึ่งเดือนนี้เขาต้องเผชิญกับเรื่องต่าง ๆ มากมาย

สายตาของซูเหวินเฉินมองไปที่กระจกมองหลังด้านข้างที่แตกร้าว นั่นเป็นรอยที่ถูกทุบด้วยท่อนไม้เมื่อตอนที่พวกเขาโดนปล้นระหว่างทาง

ในรอยร้าวเหล่านั้น ใบหน้าที่หล่อเหลาคมคายตอนนี้กลายเป็นใบหน้าที่ดูทรุดโทรมและเต็มไปด้วยหนวดเครา