บทที่ 221 สีใหม่ที่ปรากฏ น่าจะเขย่าวงการขนสัตว์เลยทีเดียว

หลังจากที่การลงมติเสร็จสิ้น ซูเหวินเฉินก็สั่งขยายโรงเรือนกระต่ายครั้งใหญ่ เพราะเงินก้อนนี้ที่เขาขอในที่ประชุมก็เพื่อเอามาทำเรื่องนี้โดยเฉพาะ

เงิน 10,000 หยวนอาจจะดูไม่เยอะ แต่ในยุคนั้นถือเป็นเงินก้อนโตมาก เพราะค่าแรงยังถูกสุดๆ เงินส่วนใหญ่จึงหมดไปกับการซื้อวัสดุก่อสร้าง ลองคิดดูสิว่าทั้งฟาร์มตอนแรกสร้างขึ้นมาหมดไปแค่ 30,000 กว่าหยวนเอง แม้จะมีวัสดุจากคณะกรรมการวางแผนฯ ช่วยเหลือมาบ้าง แต่มันก็สะท้อนให้เห็นว่าในยุคนั้นเงินมีค่ามากแค่ไหน

เวลาผ่านไป โรงเรือนกระต่ายก็ผุดขึ้นมาเรื่อยๆ ยิ่งพอได้หญ้าจากฟาร์มปศุสัตว์ตงฟางเข้ามา การขยายโรงเรือนก็ยิ่งรวดเร็ว จนบางช่วงถึงกับคนไม่พอ ทำให้ซูเหวินเฉินต้องไปดึงคนงานจากฟาร์มสือฉวนมาช่วยอีกครึ่งหนึ่ง แม้ที่นั่นตอนนี้ไก่จะกลับมามีเกือบ 20,000 ตัวแล้ว แต่คนงาน 600 กว่าคนก็ยังมีคนว่างเยอะเกินไปอยู่ดี

แต่พอคนงานย้ายมา หอพักก็ไม่พอ ซูเหวินเฉินเลยต้องสร้างหอพักเพิ่ม และอีกสองปี คนงานรุ่นแรกก็จะได้รับสิทธิ์จับฉลากบ้านพักแล้ว 

ซูเหวินเฉินเลยถือโอกาสสร้าง แฟลตสำหรับครอบครัวพนักงาน ขึ้นมาพร้อมกันเลย