บทที่ 223 ที่แท้ไอ้หนุ่มนี่ใช้ผมเป็นทัพหน้าสินะ!

ดังนั้นหลังจากที่เหอเจิ้นปังฟังคำพูดของซูเหวินเฉินแล้ว ถึงแม้จะตกใจกับเรื่องนี้ แต่ก็ดีใจกับซูเหวินเฉินไม่น้อยเลย เพราะเขามองซูเหวินเฉินเหมือนมองรุ่นน้องคนหนึ่ง

แต่เขาก็ยังพูดกับซูเหวินเฉินอย่างอารมณ์เสียว่า "แล้วแกมาหาฉันทำไมวะ? ถ้ามาโอ้อวดล่ะก็ อย่าหาว่าฉันเอาพื้นรองเท้าตบแกนะ!" 

เอ่อ~ ซูเหวินเฉินได้ยินแบบนั้นก็รีบส่ายหัว "น้าเหอครับ คิดอะไรอยู่เนี่ย ผมมีเรื่องดีๆ จะมาบอกต่างหาก" 

"คุณลองคิดดูสิครับว่าตอนที่ฟาร์มเราเพิ่งสร้างใหม่ๆ คุณช่วยผมไว้เยอะแค่ไหน? ถ้าไม่มีคุณช่วยหนุนหลัง ผมจะได้พึ่งเลขาธิการหลี่เหรอครับ?" 

"ผมจำไว้ในใจตลอดนะครับว่าต้องตอบแทนคุณยังไง พอมีโอกาสดีๆ ผมก็นึกถึงคุณเป็นคนแรกเลย"