บทที่ 226 ด้วยความดีความชอบจากการทำเงินให้ประเทศในครั้งนี้

หลังจากออกจากห้องประชุมแล้ว นายกเทศมนตรีไจ๋ก็พาทั้งซูเหวินเฉินและเหอเจิ้นปังกลับมาที่ห้องทำงาน 

ทันทีที่ทั้งสามคนเปิดประตูไม้เข้าไป เหอเจิ้นปังก็โยนสมุดจดการประชุมที่ถืออยู่ในมือลงบนโต๊ะทำงานไม้สีมะฮอกกานีด้านหน้า 

จากนั้นก็ปลดกระดุมเม็ดบนสุดของชุดจงซานออก "บ้าเอ๊ย! โกรธแทบตาย ไอ้พวกหมาบริษัทสิ่งทอของเมืองนี่ มันไม่กล้าไปสู้กับเลขาธิการโจว ก็เลยมาหาเรื่องพวกเราอย่างเดียวเลย" 

"ยังคิดจะให้มาขึ้นกับพวกเขาอีก สมองก็ไม่รู้จักใช้ เลขาธิการโจวจะยอมได้ไง" 

"เรื่องแค่นี้ยังคิดไม่ออก ก็สมควรแล้วที่ต้องโดนจัดการ"