บทที่ 241: การ ‘วาดฝัน’ ให้คนอื่นน่ะเหรอ! เขาทำมาจนชำนาญแล้ว

เมืองกว่างโจว ในห้องพักของโรงแรมกว่างโจว บนโต๊ะเต็มไปด้วยหนังสือพิมพ์เป็นตั้งๆ เจียงหลีถือหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งขึ้นมาอ่านให้ซูเหวินเฉินฟัง

“นิทานในตำนานกลายเป็นความจริงขึ้นมาได้ด้วยน้ำมือมนุษย์ ความพยายามอย่างหนักจะสร้างความรุ่งโรจน์! เจ้าหน้าที่เกษตรและเหล่าชาวนา ได้รับการนำจากเจ้าหน้าที่คนเก่งอย่างสหายซูเหวินเฉิน พยายามกันทั้งวันทั้งคืน จนสามารถบุกเบิกเทคโนโลยีการเลี้ยงสัตว์ได้สำเร็จและทำให้เรื่องราวในตำนานกลายเป็นความจริง โดยขนสัตว์ของกระต่ายชนิดนี้มีคุณภาพเหนือกว่าขนมิงค์สีม่วงที่ตะวันตกยกย่องอย่างมาก และถูกขายในราคาสูงถึง 4,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อชิ้นในงานกว่างโจวแฟร์! 

นี่คือความเหนือกว่าของลัทธิสังคมนิยมของเรา พ่อค้าต่างชาติถึงกับอุทานออกมาว่า นี่คือปาฏิหาริย์แห่งโลกตะวันออก!”

หลังจากอ่านจบ เจียงหลีก็มองหน้าซูเหวินเฉิน “ขอถามสหายเจ้าหน้าที่คนเก่งหน่อยค่ะว่า พอได้ยินคำชมแบบนี้แล้วรู้สึกยังไงบ้าง?”

ซูเหวินเฉินมองท่าทางขี้เล่นของเจียงหลี จากนั้นก็เอนตัวนอนบนเตียงพร้อมกับพูดว่า “อยากรู้เหรอ?” “แต่ฉันจะไม่บอกเธอ!”