บทที่ 244 ใครบ้างที่ไม่อยากให้ลูกหลานมาทำงานที่ฟาร์มหลานสุ่ย

หลังจากงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จสิ้นสุดลง ซูเหวินเฉินและคนอื่นๆ ก็เข้าพักที่โรงแรมของมณฑลทันที

ในห้องพัก เจียงหลีกำลังจัดที่นอนไปด้วยและถามด้วยความสงสัยไปด้วย “อาเฉิน เธอว่าท่านผู้อำนวยการหวังในงานเลี้ยงฉลองเมื่อกลางวันหมายความว่ายังไงกันนะ” 

“ทำไมถึงได้เจาะจงพูดถึงเรื่องแผนการพัฒนาอุตสาหกรรมหนังกระต่ายของคอมมูนเป่ยวานของเราด้วยล่ะ” 

“คอมมูนของเราก็เล็กนิดเดียว ไม่น่าจะอยู่ในสายตาของมณฑลได้เลยนี่นา!”

ซูเหวินเฉินที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ใบหน้าแดงเรื่อ และอยู่ในสภาพมึนเมาเล็กน้อย หลังจากได้ยินคำพูดของเจียงหลี ก็ยิ้มแล้วตอบว่า “มันก็แค่การซื้อใจที่รู้กันดีเท่านั้นแหละ เธอไม่ต้องกังวลว่ามณฑลจะคิดอะไรกับคอมมูนเลย”