บทที่ 254 ในอนาคตเงินก้อนนี้ต้องเป็นของพวกเขาเท่านั้น!

หลังอาหารค่ำ ภายในบ้านดินที่มีโคมน้ำมันก๊าดส่องสว่างอยู่บนโต๊ะเตาไฟ

ซูเหวินเฉินสวมเสื้อคลุมบุฝ้าย นั่งขัดสมาธิอยู่บนโต๊ะเตาไฟ มือถือปากกาและกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก

หลังจากสำรวจพื้นที่มาหลายวัน ซูเหวินเฉินรู้สึกว่าหากต้องการพัฒนาพื้นที่นี้อย่างจริงจัง ทางเบื้องบนต้องจัดสรรทรัพยากรมาให้

ดังนั้นในตอนนี้ เขากำลังใช้สมองอย่างหนักเพื่อเขียนจดหมายฉบับนี้ เพราะจดหมายต้องสื่อให้เห็นถึงความลำบากอย่างถึงที่สุด แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องแสดงให้ผู้นำเห็นถึงอนาคตที่สดใส

มิฉะนั้น ในช่วงเวลาที่ทั้งประเทศกำลังเผชิญความยากลำบาก หากไม่มีวิสัยทัศน์ที่ชัดเจน ทางเบื้องบนก็อาจจะไม่รีบจัดสรรทรัพยากรมาให้ ซึ่งเท่ากับพวกเขาจะมาเสียเวลาเปล่า