บทที่ 294: ออกจากเมืองหลวง (บทเปลี่ยนผ่าน)

หลังจากออกจากสำนักงานวิศวกรรม ซูเหวินเฉินเพิ่งจะก้าวพ้นบันไดของอาคารกระทรวงเกษตรและป่าไม้ เขาก็เจอกับแสงแดดในฤดูหนาวที่ส่องเฉียงลงมา

ซูเหวินเฉินหรี่ตาลง มองเห็นจางจิ้นเฉียนที่กำลังยืนมวนบุหรี่อยู่ข้างกระถางดอกไม้ไกลๆ ส่วนหยางฝูเซิงที่อยู่ข้างๆ ก็เอาแต่นวดมือไปมา แล้วก็เดินวนไปวนมาอยู่บนพื้นปูนซีเมนต์

“พี่จิ้นเฉียน นายว่าเช้าวันนี้พวกเราทำตัวแย่ขนาดนั้น ท่านผู้นำจะพอใจไหมนะ!”

“แล้วทำไมหัวหน้าซูนานขนาดนี้ยังไม่ออกมาอีกนะ!”

จางจิ้นเฉียนตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์