บทที่ 296: อนาคตจะเป็นยังไงน่ะเหรอ? คงจะดีขึ้นเรื่อย ๆ แหละ!

มื้อเย็นยังไม่จบ แต่กับข้าวกับเหล้าบนโต๊ะก็หายไปเกินครึ่งแล้ว เหลือแค่เนื้อเจลลี่สีน้ำตาลกับถั่วทอดกระจัดกระจายไม่กี่ชิ้น

แต่ตอนนี้บนโต๊ะก็เหลือแค่พ่อซูและพี่น้องผู้ชายเท่านั้น

เจ้าเสี่ยวสือโถวกับเสี่ยวเถี่ยโถวที่รีบกินข้าวเย็นเสร็จ ก็รอไม่ไหวที่จะคลานไปบนเตาอุ่น ๆ เอาหัวชนกันดูหนังสือภาพสีเล่มใหม่เอี่ยม

โดยเฉพาะเสี่ยวสือโถวที่ชอบเลียนแบบท่าทางหยางจื่อหรงในหน้าภาพสีอย่างมีชีวิตชีวา แล้วหันไปทำท่าทางกับเสี่ยวเถี่ยโถวข้าง ๆ

"ปัง! ปัง! เสี่ยวเถี่ยโถว นายถูกฉันล้อมไว้แล้ว ยอมแพ้ซะ!"