ตอนที่ 297
บทที่ 298: เรียนแค่ครึ่งหนึ่งในชีวิตนี้ก็พอแล้ว
minibunny · 8,084 ตัวอักษร
เมื่อซูเหวินเฉินถือข้าวกลับมาที่โถงใหญ่ของโรงอาหาร
เจียงหลีหาที่นั่งเรียบร้อยแล้ว เธอกำลังเอามือเท้าคางมองออกไปนอกหน้าต่าง ดูพนักงานที่ทยอยกินข้าวเช้าเสร็จและเตรียมตัวไปทำงาน
พอเห็นซูเหวินเฉินมา เธอก็ยิ้มแล้วชี้ไปที่นาฬิกาแขวนบนผนัง
"ถ้านายอืดอาดกว่านี้อีกหน่อย เราทั้งคู่จะไปทำงานสายแล้วนะ"
"จะรีบไปไหนกันแต่เช้า ไม่มีเรื่องด่วนอะไรที่ต้องรีบจัดการหรอก"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น