บทที่ 352: แค่กินไก่ทำไมต้องทำหน้าแบบนี้ด้วย?

เมื่อหวังหรงซานรีบปีนขึ้นไปนั่งเบาะหลัง รถจี๊ปก็เริ่มเคลื่อนตัวอีกครั้ง ไปตามถนนที่ลาดยางแล้วมุ่งหน้าสู่บริเวณเลี้ยงสัตว์ซึ่งอยู่ในส่วนลึกของสวนสาลี่

ขณะที่กำลังคุยกัน รถก็ขับเข้ามาในบริเวณเลี้ยงสัตว์ ซึ่งล้อมรอบด้วยรั้วไม้ไผ่และอยู่ติดกับป่าต้นสาลี่ขนาดใหญ่

ซูเหวินเฉินมองจากรั้วก็เห็นไก่ขนนกสีทองหลายตัวกำลังเดินหาอาหารอยู่ใต้ต้นไม้

แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องผ่านกิ่งไม้ที่บางตาลง ทำให้ขนไก่สะท้อนเป็นประกายสีทองอมแดง

“ภาพที่เห็นนี้สวยงามมากจริงๆ เหนือกว่าสัตว์ปีกทั่วไปมาก”