ตอนที่ 360
บทที่ 360: ผู้นำครับ ท่านเข้าใจผมดี ผมไม่เคยขออะไรเลย!
minibunny · 19,479 ตัวอักษร
เมื่อล้อรถไฟแล่นผ่านรอยต่อของรางรถไฟ ในที่สุดรถไฟก็หยุดชะงักลงที่ชานชาลาสถานีปักกิ่งในท่ามกลางควันไอน้ำที่คลุ้งไปทั่ว
หลังจากลงจากรถแล้ว ผู้คนจำนวนมากก็ยังคงเบียดเสียดกันอยู่บนชานชาลา
สัมภาระของทั้งสามคนไม่มากนัก พวกเขาจึงถือกระเป๋าเดินทางที่ทำจากหวายและเดินลงจากรถไฟได้อย่างรวดเร็ว
ใต้เท้าของพวกเขาคือพื้นซีเมนต์ที่แข็งแรงบนชานชาลา และในระยะไกลคือเงาของชายคาสูงของเมืองหลวงที่เก่าแก่
ฟังเสียงกระจายเสียงที่ดังรอบ ๆ และเสียงหวูดของเจ้าหน้าที่รถไฟ
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น