บทที่ 104 ใจกว้าง

จ้านหมิงเยว่ได้รับโทรศัพท์จากเถาเจี๋ยก็รีบขับรถมารับเขาทันที เมื่อเห็นเขาเดินลงตึกมาคนเดียว เธอก็อดไม่ได้ที่จะชะเง้อมองไปข้างหลังเขา

“มองอะไรครับ?” เถาเจี๋ยโบกมือผ่านหน้าเธอไปมา

จ้านหมิงเยว่อึกอักขึ้นมา จะให้บอกว่ากำลังมองหาพ่อหนุ่มร่างบึ้กคนนั้นก็คงไม่ได้