บทที่ 129 อดีตอันแสนรันทด

“ไอ้หนู อย่าริอ่านทำเป็นได้ใจไปหน่อยเลย แกกินของลูกสาวฉัน ใช้ของลูกสาวฉัน จะช่วยเธอเรื่องนั้นฉันไม่ว่า แต่อย่าลืมให้ดีว่านั่นคือลูกสาวของฉัน หลี่เสียงคนนี้!”

หลี่เสียงชี้นิ้วใส่หน้าเถาเจี๋ย ไม่สนแล้วว่าแถวนี้จะมีนักข่าวอยู่หรือไม่ เขาฟิวส์ขาดขึ้นมาทันที

คราวก่อนเพิ่งถูกเถาเจี๋ยแดกดันในโรงน้ำชาจนเกือบเป็นประสาท มาคราวนี้ยังกล้ามาควงแขนแนบชิดต่อหน้าต่อตาอีก เขาแทบจะระเบิดเป็นผุยผงอยู่รอมร่อ