บทที่ 132 ติดขัดไปทุกทาง

พอเห็นว่าเป็นหานเว่ย เถาเจี๋ยกลับระงับอารมณ์ลงได้

คนบางคนก็สมควรซวยจริงๆ

หานเว่ยคิดว่าตัวเองเป็นคนใหญ่คนโตในเซินตู แต่ถ้าเทียบกับหลิวเฉียงแล้ว เขามันก็แค่ขี้ผง