บทที่ 134 พบพาน

หานเว่ยหน้าแตกซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนสีหน้าปั้นยากอย่างถึงที่สุด บรรดาคนรอบข้างไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรง

หานจวินดูออกว่าบรรยากาศรอบตัวลูกพี่ลูกน้องตึงเครียดผิดปกติ จึงพาหยางหลินเลี่ยงไปหาที่นั่งว่างๆ

ยังเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมงก่อนงานเลี้ยงจะเริ่ม หยางหลินหยิบกระจกบานเล็กขึ้นมา ส่องดูเครื่องสำอางบนใบหน้าแล้วรู้สึกว่าต้องเติมแป้งเสียหน่อย จึงบอกหานจวินแล้วลุกเดินไปทางห้องน้ำ