บทที่ 185 บ้านตระกูลโจว

เช้าวันรุ่งขึ้น เถาเจี๋ยที่กำลังหลับสบายก็โดนแม่เฉินกระชากผ้าห่มออกอีกจนได้

"กี่โมงกี่ยามแล้วยังจะนอนอยู่อีก ทั้งบ้านเขารอแกกินข้าวคนเดียวเนี่ย"

เถาเจี๋ยตะเกียกตะกายคว้าผ้าห่มกลับมาคลุมโปงแน่น "ฟ้ายังไม่สว่างเลย นี่มันเพิ่งกี่โมงกัน…"