บทที่ 200 ความทะเยอทะยาน

“เชอะ ฉันยังอยากเป็นราชินีเลย”

ซ่งลวี่รู้ว่าเขาไม่อยากพูด จึงไม่ซักไซ้ต่อแล้วหมุนตัวเดินขึ้นชั้นสองไป

ห้องโถงชั้นหนึ่งเงียบสงัด เถาเจี๋ยนั่งอยู่ตรงนั้นตามลำพัง