บทที่ 208 เบี่ยงภัยไปทางอื่น

แน่นอนว่าหลี่เสียงไม่ได้น่าสงสารอย่างที่โทรไปโอดครวญกับหลี่ชิงหว่าน ต่อให้เขาจะไร้ความสามารถแค่ไหน ก็ประคับประคองเครือหลี่มาได้ตั้งหลายปี จะไม่เหลือทางหนีทีไล่ให้ตัวเองไว้บ้างได้อย่างไร

ตอนนั้นเขาใช้สารพัดเล่ห์เหลี่ยม ถอนภาระค้ำประกันเงินกู้ร่วมส่วนบุคคลออกไปด้วยการเอาหลักทรัพย์เต็มจำนวนมาค้ำแทน ส่วนหนี้สินก้อนอื่นก็ปล่อยให้เครือบริษัทเป็นผู้แบกรับไปทั้งหมด

ทำแบบนี้ก็ตัดขาดหนี้สินของบริษัทออกจากตัวบุคคลได้อย่างสิ้นเชิง ต่อให้เจ้าหนี้จะฟ้องร้อง บริษัทจำกัดก็รับผิดชอบจำกัดตามกฎหมาย เขาสามารถรับมือได้อย่างสบายๆ โดยไม่กระทบกระเทือนต่อคุณภาพชีวิตส่วนตัวแม้แต่น้อย