บทที่ 235 ไม่มีใครสู้ไหวสักคน

เมื่อเดินมาถึงหน้าหวังเฉา เถาเจี๋ยก็ยื่นกำปั้นออกไปชนกับอีกฝ่ายเบาๆ

จากนั้นทั้งสองก็แบมือจับประสานกัน สบตากันแล้วโพล่งออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย "ไอ้งั่ง"

ก่อนจะสะบัดมืออีกฝ่ายทิ้งด้วยความรังเกียจ