บทที่ 267 นาทีอับอายขายหน้าที่สุดในชีวิต

“คุณลุงหลิวครับ ผมว่าไม่มีความจำเป็นต้องรออีกต่อไปแล้วล่ะ” เถาเจี๋ยบิดขี้เกียจ “ผานสืออินเวสต์เมนต์จะใช้ราคาประเมินเดิมของบริษัทหลักทรัพย์ฮั่นถังเข้าซื้อกิจการให้จบๆ ไปเลย แน่นอนว่าผมไม่ได้กลัวเรื่องจะยืดเยื้อจนเกิดปัญหา แค่ขี้เกียจไปเล่นต่อกับพวกนั้นแล้ว”

ถังสงชะงักไป มีดหั่นเนื้อวากิวในมือถึงกับค้าง

หลิวหรงฮ่าวหัวเราะร่วน “ไอ้เด็กนี่ ยังอุตส่าห์กลัวฉันจะลำบากใจอีกนะ!”