บทที่ 280 ความปรารถนา

วันนี้มีเรื่องประดังประเดเข้ามาเยอะ เถาเจี๋ยจึงไม่กล้าเร่งเครื่องแรงเกินไป ได้แต่เปลี่ยนเรื่องคุย “ไม่มีอะไรครับ ผมหมายถึงแม่ต้องค่อยๆ ปรับตัว ไม่อย่างนั้นถ้าโมโหจนล้มป่วยไป พ่อคงตีผมตายพอดี”

ถึงอย่างไรแม่เฉินก็ยังรักและเอ็นดูลูกชาย จึงยอมปล่อยมือแล้วค้อนขวับเข้าให้ “สภาพร่างกายแม่เป็นยังไงแกก็รู้ ถ้าอยากให้แม่อยู่ต่ออีกหลายๆ ปี แกก็อย่าหาเรื่องปวดหัวมาให้ได้ไหมล่ะ?”

เถาเจี๋ยรีบตอบรับเป็นพัลวัน บรรยากาศแม่ผู้เปี่ยมเมตตาลูกผู้กตัญญูจึงหวนกลับมาได้บ้าง