บทที่ 283 เล่นเซฟขนาดนี้เลยเหรอ

พอกลับมาจากหมู่บ้านสวนกุหลาบ แม่ก็ยังอารมณ์ค้างไม่หาย พอคิดถึงเรื่องที่หลี่ชิงหว่านไม่มีคนในครอบครัวคอยอยู่เคียงข้างสักคน ก็ยิ่งรู้สึกปวดใจแทน

"ถอยไปไกลๆ เลย ตอนนี้เห็นหน้าใครแซ่เถา ฉันก็หงุดหงิดทั้งนั้นแหละ!"

เถาเหวินปินกะจะเอ่ยปากปลอบสักสองสามคำ เพิ่งนั่งลงยังไม่ทันได้อ้าปากก็โดนเอ็ดเสียจนต้องกลืนคำพูดกลับลงคอ