บทที่ 305 ขอบคุณตลอดเส้นทาง 2

พอเดินเข้ามาถึงเรือนหลัง ก็พบว่านายหญิงเฒ่าตระกูลจ้านก็อยู่ที่นี่ด้วย มิน่าล่ะซ่งลวี่ถึงบอกว่าคืนนี้ไม่สะดวก

เถาเจี๋ยรีบปรี่เข้าไปทักทายพลางช่วยประคองแขนหญิงชรา "คุณย่า ออกมาทำไมครับเนี่ย"

นายหญิงเฒ่ายิ้มให้อย่างเมตตา "ออกมาขยับแข้งขยับขาบ้าง ไม่งั้นกระดูกกระเดี้ยวคงขึ้นสนิมหมด เธอคงยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหมล่ะ พวกเรากำลังจะตั้งโต๊ะกันพอดี"