บทที่ 309 ตามใจให้ตายกันไปข้าง

“ลูกสาว เธอว่าพวกเด็กๆ พวกนี้จะไม่รู้เรื่องกันเลยเหรอ?”

แม่เฉินใจลอยไปแล้ว เธอไม่เข้าใจหรอกว่าลานประลองชิงรักหักสวาทอะไรนั่นคืออะไร แต่ก็รู้ว่าถ้าคนพวกนี้มารวมตัวกันเมื่อไหร่ ฟ้าคงได้ถล่มลงมาแน่ๆ

“คุณแม่คิดว่ายังไงล่ะคะ?” พอเห็นแม่เฉินเป็นแบบนี้ ซ่งลวี่ก็รู้สึกว่าตัวเองเหมือนจะก่อเรื่องเข้าให้แล้ว จึงรีบดึงจังหวะกลับมา “ถงฮุ่ยเรียกคุณแม่ หนูก็เรียกคุณแม่ คุณแม่เห็นเธอเคยถามไหมล่ะคะว่าทำไม?”