บทที่ 316 พ่อเถาได้เลื่อนตำแหน่ง

“นายหัดมีศักดิ์ศรีหน่อยได้ไหม ทำอย่างกับอยากให้คนทั้งโลกรู้ว่าตัวเองไม่ซิงแล้วงั้นแหละ มันน่าภูมิใจตรงไหนฮะ?” เถาเจี๋ยขี้เกียจจะสนใจ ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงต่อ “ไม่มีอะไรก็ไสหัวไป ฉันเพิ่งจะได้นอนเนี่ย”

“ไม่ใช่สิ นายต้องช่วยฉันแก้ปัญหาก่อน” หวังเฉาปรี่เข้ามาดึงผ้าห่ม “ถ้าไม่ใช่เพราะนายตบอกรับประกัน ฉันจะกล้าลุยขนาดนี้ไหมเล่า!”

“ฉันจะไปช่วยแก้บ้าบออะไรให้ ฉันไปบอกให้นายเผด็จศึกตอนไหน”