บทที่ 327 พวกเธอบังคับฉัน

เช้าตรู่ฟ้ายังไม่ทันสว่าง เถาเจี๋ยก็ลุกขึ้นมาแล้ว เขาเดินย่องช่วยเตรียมของล้างหน้าแปรงฟันให้โจวเสี่ยวฉิน จนกระทั่งถึงเจ็ดโมงเช้าจึงค่อยเรียกเธอเบาๆ

โจวเสี่ยวฉินลืมตากลมโตคู่สวยขึ้นมา พอเห็นเถาเจี๋ยเป็นคนแรกก็ยิ้มแก้มปริ เธอยื่นสองมือออกไปให้เขาช่วยดึงตัวลุกขึ้น โดยไม่คิดถือสาเรื่องที่ทรวดทรงองเอวอันงดงามของสาวแรกรุ่นจะเปิดเผยต่อหน้าเขาเลยสักนิด

"ศิษย์พี่คะ กี่โมงแล้วเหรอ"