บทที่ 334 เกรงใจลูกเพราะเห็นแก่พ่อ

ต้องยอมรับเลยว่า จ้านหมิงเยว่ไม่เพียงแค่หน้าตาสะสวย แต่กิริยาท่าทางที่ดูเหมือนคุณหนูตระกูลใหญ่หลุดมาจากภาพวาดยุคสาธารณรัฐนั่น ก็สะกดใจคนให้ลุ่มหลงได้อยู่หมัดแล้ว

เขาโอบเอวที่เริ่มมีน้ำมีนวลของเธอไว้ พลางโน้มลงหอมแก้มเนียนใสไร้ที่ติที่แม้แต่ตอนท้องก็ยังเปล่งปลั่ง "สามเดือนกว่าแล้ว ผมว่าลูกชายเราคงไม่บอบบางขนาดนั้นหรอก…"

จ้านหมิงเยว่รวบรวมความกล้าพูดประโยคนั้นออกมาได้ก็เต็มกลืนแล้ว พอได้ยินเสียงเขากระซิบชิดใบหูแบบนี้ ก็แทบทำเอาขาอ่อนจนยืนไม่อยู่