บทที่ 342 เส้นเลือดใหญ่

"นายคุ้นเคยกับเถาเจี๋ยใช่ไหม" ถานหรูซงเปลี่ยนหัวข้อสนทนา "สิ่งที่เขาทำอยู่ตอนนี้ มันให้โอกาสนายได้แสดงฝีมือพอดี"

"เขาเป็นแค่พ่อค้า…" จ้านเฟยสยงตอบเสียงอู้อี้ ไม่ใช่ว่าเขาดูถูกน้องเขยตัวเองหรอกนะ แต่สองคนนี้มันเดินคนละเส้นทางกันชัดๆ

"แต่สิ่งที่เขาทำ มันอาจเป็นความฝันชั่วชีวิตของทหารคนหนึ่งเลยก็ได้" ถานหรูซงเอ่ยปากชม "เพียงแต่รากฐานเขายังอ่อน ข้างกายยังต้องการคนแบบนายไปช่วยจัดการงานบางอย่างที่ไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่"