บทที่ 347 ชี้หินเป็นทอง

คราวนี้เขาขับรถกลับมา เพราะยกเครื่องบินกัลฟ์สตรีมให้จ้านเฟยสยงเอาไปใช้ฮันนีมูน อย่างไรเสียในใจเขาก็ยังรู้สึกติดค้างพี่ภรรยาคนนี้อยู่บ้าง

สองคนนั้นจะบินข้ามน้ำข้ามทะเลไปสวีตที่ไหน เถาเจี๋ยก็ไม่เสียดายเครื่องบินเลยสักนิด

พอมาถึงซิ่วเฉิง ความรู้สึกแรกของเถาเจี๋ยคือ เมืองนี้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาจริงๆ