บทที่ 372 รับเลี้ยงดู

เถาเจี๋ยส่ายหน้าโดยไม่ขยายความ แต่โอวหยางหนานกลับเป็นฝ่ายเล่าเหตุผลที่ตัวเองมาให้ฟัง

"เมื่อก่อนเวลาเกิดภัยพิบัติใหญ่ๆ ฉันก็มักจะลงพื้นที่เหมือนกัน ครั้งนี้ก็เลยไม่พลาดค่ะ ยังไงนี่ก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับความเป็นอยู่ของประเทศและประชาชน ที่สำคัญคือถ้าได้เข้าใกล้พื้นที่เกิดเหตุแล้วพอจะช่วยอะไรได้บ้าง มันก็เป็นเรื่องที่สมควรทำอยู่แล้ว"

เรื่องนี้เถาเจี๋ยเห็นด้วยอย่างยิ่ง อย่างน้อยก็ยังมีมโนธรรมและความเป็นมนุษย์มากกว่าพวกที่มองว่าไม่ใช่เรื่องของตัวเองแล้วทำเป็นทองไม่รู้ร้อน