บทที่ 376 แมวที่ตีลังกาหลังไม่เป็น

สำหรับมื้อเย็น เถาเจี๋ยสุ่มเลือกร้านอาหารฝรั่งแถวนั้น พอมายืนอยู่หน้าร้าน โอวหยางหนานก็หันไปมองเขา "บอกไว้ก่อนนะ ฉันไม่มีเงินจ่ายหรอก"

"ไม่เป็นไร หักเอาจากเงินเดือนได้" พูดจบ เถาเจี๋ยก็เดินนำเข้าไปก่อน

นึกไม่ถึงว่าเขาจะขี้เหนียวขนาดนี้