บทที่ 384 หมากซ้อนกล

“เขาทำแบบนี้ได้ยังไง!”

โคลถีบโต๊ะน้ำชาตรงหน้าจนล้มคว่ำ ดูราวกับราชสีห์ขนทองที่กำลังคลุ้มคลั่ง

ตอนที่เหมืองแร่ฝั่งนี้เพิ่งถูกชิงไป อีกฝ่ายไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้แม้แต่น้อย แม้แต่พวกการ์ดที่แสร้งตั้งท่าไว้ก็ยังถอนตัวออกไปอย่างว่าง่าย นั่นทำให้โคลเข้าใจผิดคิดว่าเขาไร้ปัญญาจะรับมือกับ ‘เหตุสุดวิสัย’ เช่นนี้ จึงนึกว่าเถาเจี๋ยอมจำนนไปแล้ว