บทที่ 408 ทุกอย่างล้วนต้องดูจังหวะเวลา

“บอกให้รอก็รอสิคะ” โอวหยางหนานเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าตนไปเอาความกล้ามาจากไหน ถึงได้กล้าพูดจาแบบนี้กับเจ้านายที่เป็นถึงมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของโลก

เธออุ้มหนิวหนิวขึ้นไปส่งเข้านอนชั้นบนเรียบร้อย จากนั้นก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งลงบันไดมา คว้าแขนเสื้อเถาเจี๋ยลากไปนั่งลงบนโซฟา “คุณต้องอธิบายให้เคลียร์นะ”

เถาเจี๋ย “…”