บทที่ 452 ขุดหลุมฝังตัวเอง

"ผักฉันล่ะ?"

เถาเหวินปินหน้าตาถมึงทึงแผ่รังสีอำนาจเต็มพิกัด ฝ่ามือใหญ่ฟาดลงบนหัวเข่าตัวเองดังฉาด

ทว่าเฉินเหม่ยเจวียนกลับไม่เห็นท่าทางขึงขังนั้นอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย เธอเดินดุ่มๆ เข้าไปหยุดตรงหน้าเขาแล้วชี้หน้าทันที "เมื่อกี้บอกให้ฉันรออะไรนะ?"