บทที่ 480 ฝั่งนี้แบ่งผลประโยชน์ ฝั่งนั้นหลั่งน้ำตา

เจิ้งหงยังไม่ทันเดินทางกลับ เถาเจี๋ยก็ต่อสายคุยกับถานหรูซงเรียบร้อยแล้ว

ถานหรูซงแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง แค่ช่วงเวลาสั้นๆ เพียงเท่านี้ เจ้าหนุ่มน้อยที่เคยมองเขาด้วยความเคารพเลื่อมใสจับใจคนนั้น กลับเติบโตขึ้นมาถึงขั้นนี้ได้แล้ว

จะบอกว่าพลิกฝ่ามือเป็นเมฆ คว่ำฝ่ามือเป็นฝนก็คงไม่เกินไปเลยสักนิด