บทที่ 502 โลภไม่รู้จักพอ

บางครั้งเรื่องมันก็ประจวบเหมาะขนาดนี้ ระหว่างที่โอวหยางหนานกำลังขับรถไปทำงานหลังจากไปส่งหนิวหนิวที่โรงเรียนอนุบาล จู่ๆ ก็มีสายเรียกเข้าจากที่บ้านซึ่งไม่ได้ติดต่อกันมานาน

“แก อีตัวล้างผลาญ! หายหัวไปตั้งนานไม่รู้จักโทรหา คิดว่าฉันกับพ่อแกตายไปแล้วหรือไง!”

พอกดรับสาย เสียงร้ายกาจของคนเป็นแม่ก็แผดดังลั่นออกมาทันที