ตอนที่ 397 สังหารในพริบตา! การลอบสังหารไร้เสียง!

ในตอนนั้นเอง เสียงนกร้องแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยินก็ดังแว่วมาจากพงหญ้าฝั่งตรงข้าม

มันคือสัญญาณ!

สือฉีคังกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที เขาล็อกสายตาแน่วแน่อยู่ที่หน้าประตูกระท่อมไม้หลังนั้น