บทที่ 106 ความต้องการของอาสามและอาม่า ขอถือเพียงหนึ่งหุ้น

“ได้ครับๆ ช่วงนี้ต้องรบกวนพี่ชุนจริงๆ ผมซึ้งน้ำใจมากครับ

ไว้ว่างเมื่อไหร่ ผมต้องเลี้ยงเหล้าพี่ชุนสักมื้อแน่นอน” เจียงชวนยิ้มแย้มกล่าวขอบคุณอีกครั้ง

“เอาละ! ความจริงใจของนายน่ะฉันเห็นแล้ว เรื่องกินเหล้าไม่ต้องรีบร้อนหรอก พวกนายรีบกลับไปเถอะ ป่านนี้คนที่บ้านคงรอกันแย่แล้ว ฉันไม่รั้งพวกนายกินข้าวเย็นละกันนะ” เซี่ยชุนพยักหน้าพลางกล่าว

“ครับ!”

จากนั้นเจียงชวนกับพวกอาสามก็ขี่รถสามล้อพ่วงข้างออกจากตัวอำเภอ