บทที่ 114 เจ้านาย ดูผมเจ๋งไหมล่ะ

“หยดน้ำสีทองนี่ได้ผลกับสัตว์ทะเลชัดเจนจริงๆ ถ้ามีผลรักษาแผลของคนได้ชะงัดขนาดนี้บ้างก็คงดีไม่น้อย…”

เมื่อเห็นบาดแผลของฉลามวาฬสมานตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เจียงชวนก็อดคิดในใจไม่ได้

ทว่าต่อให้ของสิ่งนี้จะมีผลวิเศษในการรักษาแผลของมนุษย์จริงๆ เขาก็กล้าใช้แค่กับตัวเองเท่านั้น ไม่มีทางเอาไปใช้กับคนอื่นเด็ดขาด

เพราะความลับในร่างกายตนเรื่องนี้ มีแค่ตัวเองคนเดียวที่รู้ย่อมดีที่สุด ต่อให้เป็นคนที่สนิทชิดเชื้อที่สุดก็บอกไม่ได้!

หากคนอื่นเกิดล่วงรู้ความลับนี้เข้า มีหวังตนคงถูกจับไปแล่เนื้อผ่าร่างเพื่อวิจัยแหงๆ