บทที่ 116 คุณซู ดึกดื่นค่ำมืดไม่หลับไม่นอน มีอะไรหรือเปล่าครับเนี่ย

ทั้งสามคนดื่มเหล้าพลางคุยกันไปเรื่อยๆ จนหมดไปขวดกว่า ถึงตอนนี้ทั้งเจียงชวนและอาต่งต่างก็เริ่มตึงๆ ได้ที่กันทั้งคู่

“เสี่ยวชวน! วันหน้าถ้ามีเรื่องอะไรในหมู่บ้านละก็ ต้องบอกอานะ ถึงอาจะไม่ได้เก่งกาจอะไร แต่ในหมู่บ้านนี้ก็พอมีหน้ามีตาอยู่บ้าง

เพราะงั้นต่อไปถ้าเจอเรื่องยุ่งยาก อย่าได้เกรงใจอาเด็ดขาด!” พอดื่มหมดไปอีกจอก อาต่งก็ตบไหล่เจียงชวนพลางพูดเสียงดังฟังชัดด้วยความเมามาย

“ใช่ๆ เสี่ยวชวนเอ๊ย! ต่อไปในหมู่บ้านมีเรื่องอะไรต้องรีบบอกอากับป้านะจ๊ะ ถ้าพวกเราช่วยได้ก็จะช่วยสุดกำลังแน่นอน” ป้าเองก็รีบสำทับขึ้นมาทันที

เธอมองออกแล้วว่าเจ้าเด็กเสี่ยวชวนคนนี้ วันหน้าต้องไปได้ไกลแน่ ตอนนี้ถ้าได้ผูกมิตรสร้างน้ำใจกันไว้ วันข้างหน้าก็ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจพลอยมีโอกาสได้รวยไปด้วย