บทที่ 123 อดีตดั่งหมอกควันที่ผ่านเลย

“แค่นี้เหรอ? ซ้อมมวยมาจริงดิ? ฝีมือนายไม่ค่อยไหวเลยว่ะ เจ้ากุ้งแห้ง”

เมื่อมองถังเส้าที่นอนคว่ำหน้าดิ้นรนอยู่บนเวที เจียงชวนก็กระชากนวมชกมวยออกจากมือ แล้วยัดใส่มือของเด็กหนุ่มคนเดิมข้างเวที

เมื่อครู่นี้เขาพยายามยั้งแรงตัวเองไว้มากแล้ว ไม่อย่างนั้นโดนเข้าไปสามหมัดนี้ ถังเส้าคงได้ใช้ชีวิตครึ่งหลังอยู่บนรถเข็นเป็นแน่

เวลานี้เด็กหนุ่มอีกสองคนบนเวทีกลัวจนไม่กล้าขยับตัว ยืนมองเจียงชวนด้วยสีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด

ไอ้หมอนี่ดูผอมกะหร่องแท้ๆ ทำไมถึงได้เก่งกาจขนาดนี้ แค่สามหมัดก็ล้มลูกพี่ของพวกเขาได้อย่างง่ายดาย