บทที่ 132 อวนเดียว 7,000 ชั่ง

"อาสาม ให้ผมเฝ้าต่อแล้วอาไปนอนพักสักหน่อยดีกว่าครับ วัยรุ่นอย่างพวกผมร่างกายยังฟิต ทนไหวอยู่แล้ว" ตอนนี้เจียงชวนไม่รู้สึกเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย

"ไม่เอาละ เมื่อกี้อาก็ง่วงอยู่หรอก แต่พอกินกุ้งกับหมึกยักษ์พวกนั้นเข้าไป รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกเลยว่ะ

ตอนนี้เรี่ยวแรงเหลือเฟืออยากทำงานจะตาย แกน่ะเป็นเสาหลักของพวกเรา ต้องไปพักผ่อนเอาแรงให้เต็มที่" พูดพลางอาสามก็ดันตัวเจียงชวนขึ้นไปชั้นสองทันที

ชั้นสองเป็นห้องนอนสำหรับพักผ่อน วันนี้ทะเลค่อนข้างสงบ ไม่มีคลื่นลมแรงเท่าไร

ดังนั้นขอแค่ตอนแล่นเรือชะลอความเร็วลงหน่อย ก็แทบไม่รู้สึกถึงแรงโคลงเคลง นอนหลับได้อย่างสบายใจ