บทที่ 162 กวาดรายได้หลักล้าน จะมีใครอิจฉาตาร้อนไหมนะ

ทอดแหแล้วแหเล่า ลงน้ำไปอย่างไม่ขาดสาย

ตอนนี้ทุกคนนอกจากเจียงชวน ต่างก็ยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง แม้แต่อาตงที่ปกติเงียบขรึม มุมปากก็ยังอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นมาเป็นพักๆ แอบหัวเราะคิกคักอยู่คนเดียว

แม้จะรู้ดีว่าปลาพวกนี้ไม่ใช่ของตัวเอง แต่ความสะใจในนาทีที่กอบโกยได้เป็นกอบเป็นกำแบบนี้ มีเพียงคนที่อยู่ในเหตุการณ์เท่านั้นถึงจะเข้าใจ

ชั่วเวลาไม่นาน พวกเขาก็สาวแหขึ้นมาได้เจ็ดแปดรอบแล้ว ปลาดาบเงินดิ้นพล่านอยู่เต็มดาดฟ้าเรือ ลำตัวของพวกมันเป็นประกายสีเงินวาววับ ยิ่งสะท้อนกับแสงแดดยิ่งระยิบระยับจับตา

ทว่าเนื่องจากเป็นการทอดแห คุณภาพย่อมไม่อาจเทียบกับปลาดาบเงินที่ตกเบ็ดขึ้นมาซึ่งไร้ริ้วรอยตำหนิ