บทที่ 168 หอยสังข์หลากสีสันระยิบระยับ

การสังหารหมู่อันดุเดือดดำเนินไปราวสิบกว่านาที ฝูงปลาซาร์ดีนคล้ายจะหาทางหนีทีไล่เจอ ในที่สุดก็ว่ายเรียงแถวยาวเป็นมังกรแล้วหายลับไปในทะเลอันไกลโพ้น

ส่วนฝูงโลมาลายแถบและฉลามครีบดำลายจุดยังคงตามกลืนกินปลาซาร์ดีนที่แตกขบวนอย่างไม่หยุดยั้ง

ยังดีที่พวกมันดูไม่สนใจเรือของเจียงชวนเลยแม้แต่น้อย แค่ออกมาหาอาหารตามธรรมชาติเท่านั้น

เวลานี้อวนลากก็กวาดขึ้นมาได้จนเต็มเอี้ยด

ปลาซาร์ดีนหนักหลายพันชั่งถูกกวาดขึ้นมาบนเรือ จนห้องขังปลาเป็นแทบจะแน่นเอี้ยดทุกห้อง