บทที่ 180 ความตื้นตันใจของตาเฒ่าหยาง

จากนั้นเจียงชวนก็ลูบหัวขนาดมหึมาของลูกฉลามมีปีกเบาๆ เจ้าฉลามมีปีกรีบเงยดวงตาโตเท่าลูกบอลขึ้นมองเจียงชวนทันที ความหวาดกลัวในแววตาก่อนหน้านี้มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความใสซื่อบริสุทธิ์

「เจ้านาย…」

เสียงใสกังวานราวกับเด็กเล็กๆ ของฉลามมีปีกดังขึ้นในหัวของเจียงชวน

"พูดได้ด้วยเรอะเนี่ย สิ่งมีชีวิตสติปัญญาขั้นสูงสินะ?" พอได้ยินเสียงเด็กดังขึ้นในหัว เจียงชวนก็ตระหนักได้ทันทีว่าเจ้าฉลามมีปีกตรงหน้าต้องฉลาดมากแน่ๆ

เพราะในบรรดาสัตว์เลี้ยงที่ทำพันธสัญญาด้วย ตอนนี้มีแค่เล่อเล่อกับหู่หนิวเท่านั้นที่เปล่งเสียงพูดคุยภาษามนุษย์ได้ แม้แต่เจ้าปากกว้างก็ยังทำได้แค่สื่อสารผ่านตัวอักษรเหนือหัวเท่านั้น